DIY, My Home
Geef een reactie

DIY | My Tiny Artshow

diy tiny artshow

Mijn eerste blog op mijn nieuwe website. Ik had het helemaal uitgedacht. Het moet pakkend zijn. Het moet verantwoord zijn en het moet laten zien we zijn. Huize Chaos. Het liep even anders en dus ook weer niet.

Een interieur en lifestyle blog heb ik voor ogen. Eentje waarin ik laat zien hoe ik ons kleurrijke huis omtover tot een kleurrijk thuis. Alleen welke blog schrijf je dan als eerste. Ik bleef het maar uitstellen. Ondertussen verbouwden we ons huis, stylde ik het tot een geheel waar wij blij van worden … maar mijn ideeën delen, dat lukte maar niet. Writers block? Geen idee.

diy tiny artshow

En toen was daar opeens onze kat Guus. Een onnozele rode kater van 4 jaar. Eentje die denkt dat hij mens is of liever gezegd altijd in de buurt van mensen wil zijn. Maar luisteren, ho maar. Guus kwam dus en denderde met zijn bijna 9 kilo enthousiast over mijn pas geverfde trap. Of liever, hij nam dit keer de traptreden niet (die droog waren). Hij verkoos met 1 poot de zijkant van de trap te trotseren. Gevolg: 1 zanderige pootafdruk in de net geverfde traprand. “G*&%#” … of toch niet?

Wabi Sabi benadrukt de schoonheid van imperfectie en vergankelijkheid. Sporen van gebruik dragen bij aan de waarde van een object en creëert geschiedenis

De pootafdruk irriteerde me in eerste instantie enorm. Maar hoe meer ik er van een afstandje naar keek, hoe meer ik er stiekem om moest lachen. Was het niet de belichaming van wie wij zijn? HuizeChaos. Daarnaast vond ik het stiekem ook wel grappig dat er langs de witte muur en op de witte rand opeens een bruin pootje zichtbaar was. Een die ik onze Guus had zien maken. Een stukje pure geschiedenis dat gemaakt is in ons nieuwe huis. Hoe meer Thuis wilde ik het hebben.”Ik laat hem staan”, zei ik tegen manlief. “Waarom zou je dat doen?”, was zijn logische antwoord. “Ik ga er een kunstwerk van maken. Een mini-kunstwerk”. Het idee in mijn hoofd kreeg steeds meer vorm. Was ik niet bezig met een boek over WabiSabi waarin de nadruk ligt op de schoonheid van imperfectie en vergankelijkheid? Juist als er sporen van gebruik te zien zijn, krijgt een object waarde en vertelt het een geschiedenis.

My Tiny Artshow

Ik besloot een klein lijstje te maken. De pootafdruk zwart te schilderen en een bordje te maken zoals je in een museum ziet. Alsof er een kunstwerk hangt, alleen dan heel klein.
Benodigdheden voor de diy Mytinyartshow:
4 saté-prikkers
1 zwarte marker
1 tube secondelijm
1 A4tje
1 Printer
1 stukje plakfolie
Een beetje fantasie.

De saté-prikkers heb ik zwart gestift met de marker en een nachtje laten drogen. Daarna heb ik ze op maat geknipt. De pootafdruk van onze Guus heb ik met een zwarte marker ingekleurd. De prikkers heb ik op maat er om heen gelijmd. Het bordje met de museumtekst was snel verzonnen:
Leaving a Footprint, 2020Guus3 x 4 cm, zand op natte verf -overschilderd met zwarte marker€ onbetaalbaar

diy tiny artshow

Voor iedereen die verder kijkt

“Het ultieme omdenken”

En nu hangt het er. Op de trap naar de eerste verdieping staat de pootafdruk van Guus vereeuwigd in de verf. Mooi ingelijst en voorzien van de nodige ‘museum-uitleg’. Natuurlijk ben ik mij bewust dat heel veel mensen het helemaal niet zullen zien. Dat geeft niets. Het hangt er niet voor een groot publiek. Juist niet. Het hangt er gewoon. Om de mensen die het wel zien even een te laten glimlachen. Het ultieme omdenken, stelde mijn vriendin toen ik de foto liet zien. Yess dacht ik toen, precies dat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s